චීන මාධ්‍ය උපුටා දක්වන නිල දත්තවලට අනුව වයස අවුරුදු 30ත් 59ත් අතර පුද්ගලයන්ගේ රැකියා විරහිත අනුපාතය මාර්තු මාසයේ පැවති සියයට 4.3 සිට ජූලි සහ අගෝස්තු මාස වන විට සියයට 3.9 දක්වා පහත වැටී ඇත.
චීනය තුළ පවතින නොනැවතුණු රැකියා පීඩනය හමුවේ මෙම වෙනස විශේෂ වැදගත්කමක් ගන්නා බව විදෙස් මාධ්‍ය වාර්තා කරයි.
කෙසේ වෙතත්, ශිෂ්‍යයන් හැර, වයස අවුරුදු 16ත් 24ත් අතර පසුවන්නන්ගේ රැකියා විරහිත අනුපාතය එම කාලසීමාව තුළම සියයට 18.9ක් ලෙස අඛණ්ඩව ඉහළ මට්ටමක පවතී.
නමුත්, ප්‍රධාන රැකියා විරහිත අනුපාත දත්ත දෙස පමණක් බලා ශ්‍රම වෙළඳපොළේ ස්වභාවය විනිශ්චය කිරීමට නොහැකිය.
චීනයේ ජාතික සංඛ්‍යාලේඛන කාර්යාංශයට අනුව, සමීක්ෂණය කෙරෙන සතිය තුළ ගෙවීමක් හෝ ලාභයක් වෙනුවෙන් අවම වශයෙන් පැයක් හෝ වැඩ කළ පුද්ගලයන්, නැතහොත් සුදුසුකම් ලත් කරුණු යටතේ රැකියාවෙන් තාවකාලිකව නැවතුණු පුද්ගලයන් "රැකියාවක නියුතු" ලෙස පොදුවේ වර්ගීකරණය කරයි.
යමෙකු "රැකියා විරහිත" ලෙස ගණන් ගැනීමට නම්, ඔහුට කිසිදු රැකියාවක් නොතිබිය යුතු අතර, පසුගිය මාස තුන තුළ සක්‍රියව රැකියාවක් පතමින් සිටිය යුතු අතර, සති දෙකක් ඇතුළත සුදුසු රැකියාවක් ආරම්භ කිරීමට සූදානමින් සිටිය යුතුය.
මෙම පදනම් සම්මත සංඛ්‍යාත්මක මිනුම් දඬු වන අතර, ඒවා හිතාමතාම දත්ත අඩු කර පෙන්වීමට දැරූ උත්සාහයක් ලෙස සැලකිය නොහැකි බවද විදෙස් මාධ්‍ය පෙන්වා දෙයි. එසේ වුවද, සාම්ප්‍රදායික රැකියාවක නිරත වීම සහ රැකියා විරහිත වීම අතර මැද තත්ත්වයක පසුවන සේවක කාණ්ඩයකට මෙයින් ඉඩකඩ සැලසෙන බවද පෙන්වා දෙයි.
කෙසේවෙතත් චීනයේ නිල රැකියා විරහිත සංඛ්‍යාලේඛන මගින් එරට ශ්‍රම වෙළඳපොළේ පවතින බරපතළ අර්බුදයක එක් වැදගත් පැත්තක් මගහැරී යාමට ඉඩ ඇති බව ආර්ථික විශ්ලේෂකයෝ පෙන්වා දෙති.
ඒ, තම නිත්‍ය රැකියාව අහිමි වුවද, ලේඛනගතව තවදුරටත් සේවයේ නියුතු ලෙස දැක්වෙන සේවකයන්ගේ සංකීර්ණ තත්ත්වය උපුටා දක්වමිනි.
